|
Nederlands - English Daar zijn we dan in 2012!
 |
Ik probeer zelf vaak te voelen en merk dat dat werkt, maar wat is de essentie ervan? De essentie is niet het voelen. De essentie is de balans tussen denken en voelen. Je denken bepaalt vaak wat je voelt, wat je mag voelen en wat je vooral niet mag voelen. Jouw denken, jouw brein, jouw geheugen, maakt dat jij bepaalde gevoelens vertaalt zoals jij ze vertaalt vanuit je herinnering. Weet dat je geen enkel totaal nieuw gevoel kunt beschrijven, omdat er nog geen referentiekader is in jouw geheugen. Jouw geheugen moet wennen aan nieuwe impulsen en al het voelen is helaas het gevolg van je verleden. Probeer dus jouw voelen te begrijpen als een taal van je verleden, want het nieuwe voelen kun je nog niet voelen. Hoe kun je als kind van vijf jaar voelen wat het is om een kalverliefde ten onder te zien gaan? Daar groei je langzaam naartoe. Laat dit een voorbeeld zijn. Besef dat jouw voelen, jouw emoties, altijd het gevolg zijn van je verleden. Als je dat weet, sta open voor nieuwe impulsen en besef tegelijkertijd dat je het niet kunt verwoorden en dat je het niet kunt begrijpen. De essentie van voelen is dus: je bevrijden van beperkende denkpatronen en je bevrijden om nieuwe gevoelens te durven voelen. Oth-channeling door Ellen Rauh | |||
